The making of... Anna leert Spaans

Ik ga naar Guatemala en ik neem mee... een laptop, een digitale camera en een héééle lieve glimlach. Ook al ben ik best handig met computers en Internet, voor het maken van deze verslagen bleek ik meer dan eens aangewezen op de hulpvaardigheid van mijn medemens.

Tot mijn vreugde kreeg ik van Hccnet zo'n lieve kleine Digital Ixus van Canon mee. Eens kijken of zijn populariteit verdiend is. Plug & Play in de USB, alleen doet de cd-romspeler van mijn Compaq het niet meer dus download ik de driver. Halverwege de installatieprocedure wordt gevraagd de systeemschijf van Windows in de cd-rom drive te plaatsen om te kopiëren. Dat zal niet gaan met mijn defecte cd-r dus annuleer ik het kopieerproces en vind het bestandje tenslotte op de site van Nikon (!).
Vervolgens slaat de hele boel op tilt. Een zwart scherm met in blauwe letters 'Fatale uitzondering'. Eens even kijken in het boekje. Ah: 'ANNULEER NOOIT HET KOPIEERPROCES.' Weer wat geleerd; ANNA! READ THE F*... MANUAL!!! En nu? Kan mijn Compaqje nu de gracht in? Al was het misschien beter geweest te installeren met de handleiding erbij, een waarschuwing in de interface was ook geen gek idee geweest. Ook een systeembeheerder van HCCnet slaagt er niet in de driver te deïnstalleren. Ik pak de boel in en hoop op een wonder in Guatemala.

Nog geen twee dagen in Guatemala of ik werd gevloerd door een verschrikkelijke buikgriep, opgevoerd tot koortsige hoogten door de eerste maag-darmproblemen. Ik kan me er zelf niet heel veel van herinneren maar ik schijn iets geijld te hebben over een USB-driver en dat ik op zoek moest naar een technicus. 'Ja ja', zei mijn Guatemalteekse moeder, 'draai jij je nog maar lekker even om'. Krom van de pijn kachelde ik tóch naar de dichtstbijzijnde internetvoorziening om het antwoord van de Canon helpdesk op mijn vraag te lezen. Dat had een bijzonder hoog kluitje-in-het-riet gehalte. Met drie sanitaire stops liep ik vervolgens vijf Internetcafé's af om te zien of ik de Ixus daar ergens aan een pc mocht hangen. Maar óf de pc's hadden geen USB-poort, óf ze wilden het niet óf er werd gebruik gemaakt van Windows NT en daarmee werkte de driver nou net niet samen. Héél slim van Canon. Ik sukkelde terug naar bed om veertien uur achtereen te slapen.

Solutiones Creativas
De tiende dag werd er een dokter bijgehaald en die legde al snel de vinger op de zere plek. 'Zo zou ik ook geen zin hebben om beter te worden,' zei hij. Dus laadde hij mij met laptop en camera in zijn auto en zo reden we langs alle helpdesken, netwerkbeheerders en service centers in Xela, zonder succes. Tot we bij Rolando van Solutiones Creativas kwamen. Nu had ik Rolis meteen hoog zitten maar dat had meer te maken met het feit dat het de eerste Guatemalteekse man was die ik ontmoette die niet alleen Engels sprak maar óók nog boven mijn schouders uitkwam. Enfin, Rolis lukte wat nog niemand anders gelukt was; hij deïnstalleerde de driver en kreeg de hele boel aan de praat. Die middag haalde ik de eerste lading foto's van de camera mijn laptop binnen.

Zo ging dat een paar keer goed, tot ik ging rondreizen. Zonder laptop want die is zo zwaar als twaalf bakstenen. Dus schreef ik het volgende verslag vooruit en wilde het nog diezelfde avond naar Hccnet mailen. Maar die avond belandde ik met Vidar in het café. Zijn ongelukkig relaas over zijn haartransplantatie duurde tot ver na middernacht en toen was het Internetcafé gesloten. Dat geeft niet, dacht ik, in Panajachel aan het Lago Atitlan kan je ook mailen.
Dat kon daar ook, op drie plaatsen nog wel. Bij de eerste duurde het versturen van de eerste 23 kb echter zo lang, dat ik het opgaf en afdroop naar de tweede plek. Daar overkwam mij en mijn schijfje iets heel wonderbaarlijks. 'Format disk?' werd gevraagd. NEE!!! klikte ik. Natuurlijk niet. Ik naar de eigenaar. 'Uw pc doet gek, wil mijn diskette wissen.' 'Eruit, nu!' was zijn reactie. 'Eng mens met virus, gaat heen!' En zo kwam ik terecht in het derde Internethonk om uit te vinden dat de vorige pc ongevraagd tóch alle bestanden van het schijfje had gevaagd. Wat nu? Mijn reisverslag was niet bestaand en de foto's zaten op mijn laptop in Quetzaltenango. Er zat dus niets anders op dan terug te gaan naar Xela. Ik kan de techniek de schuld geven maar net als de keer dat ik te laat was omdat in heel Xela de stroom weer eens uitviel, had ik door back-ups te maken en niet alles op het laatste moment te doen, mijzelf deze ellende kunnen besparen.

Leve de NGO's
Voor het volgende reisverslag stond ik voor hetzelfde probleem; onderweg zonder laptop. Dit keer kon ik niet vooruitwerken want waar ik over wilde schrijven moest ik nog gaan beleven. En hoe ging ik mailen vanuit die afgelegen bergdorpen? Hierin lag tegelijk de oplossing voor mijn probleem; doordat Nebaj zo geïsoleerd was en enorm te lijden had gehad van de burgeroorlog, was het nu het middelpunt van de internationale hulpprojecten. Zo kon het dat midden in dit dorp waar de mensen op hout koken en de huizen van leem zijn gemaakt, een heus Internetcafé was geopend. Ik verbruikte er negen uur computertijd, drie pc's en mijn eigen geduld (terwijl de omstanders onbegrijpelijk vriendelijk en behulpzaam bleven) om de USB-driver te installeren en de foto's te laden en op te slaan op schijfjes.

Vaart der volken
De laatste maand bij de Guatemalteekse krant El Regional zou een zaligheid van technisch gemak worden, dacht ik. Maar daar konden ze heel goed zonder e-mail en Internet en mijn modemkaart bleef ongebruikt in de doos. Mijn uitroepen van onbegrip overtuigde ze van de mogelijkheden van moderne communicatiemiddelen halverwege mijn verblijf ging de directeur ging toch maar eens op zoek naar een provider - om erachter te komen dat ze die al anderhalf jaar hadden en zelfs een maandbedrag betaalden voor een website, die er niet was. Later bleek dat niemand minder dan Rolis van Solutiones Creativas er ooit een had gemaakt, maar door onenigheid was er nooit afgenomen. De oude directeur was vertrokken en de nieuwe wist van niets. Bienvenidos en Guatemala!

Op zoek naar een internetcafé? http://cybercaptive.com of http://netcafeguide.com.

Driver ophalen? Via www.usbman.com was ik sneller geweest, weet ik nu voor de volgende keer.

Voor antwoorden op eenvoudige en ingewikkelde vragen www.vragenbank.net en www.beginnersweb.nl. (Ook voor ouders die hun reizende kinderen willen mailen.) Voor tips www.dedigitalerevolutie.nl.

Zoek je iemand die je op reis ontmoet hebt maar ben je het nummer kwijt? www.wayn.com.

--

Dit verslag werd gemaakt in opdracht van HCC-net. Hierbij wil ik hen hartelijk danken voor het mogelijk maken van de reis en de samenwerking vanuit Nederland.